Бичлэгийн тоо 497
 
 
Тэр царай муутай. Гэхдээ л цаанаа л нэг сэтгэл татам дулаахан төрхтэй. Адайр муухай ааштай. Тэгсэн хэрнээ үг бүр нь сэтгэлд зүү мэт шивж ордог охин байлаа. Уулзья гэхээр “Үгүй” гэж зөрүүдлэнэ. Уулзахгүй дээ гэж бодохоор “Хүрээд ирээч” гэж дуудна. Хаяад явчихья гэхээр хачин их гуниглана. Хамт байя гэхээр халдаж, ойртож чадахгүй зовно. Яагаад ч юм түүнийг хүлээх, эсвэл бүр ор тас мартахыг хүссэн ч чаддаггүй байлаа. Нэг өдөр хаалганы хонх тасралтгүй жингэнэв. Очихын хооронд ямар удаан дардаг юм бэ дээ хэмээн уцаарлан бодсоор хаалга нээтэл нөгөө охин.

Түүний нүд яг л цог шиг гялалзаж

-Гараад ир гэснээ хүүе гэхийн завдалгүй шат уруудаад гүйчихэв. Гэртээ орж, хувцсаа өмсөж, хаалгаа түгжих гэж будилсаар араас нь гарч ирвэл орцны үүдэн дээр их л удаан хүлээж, залахсан хүний шинжтэй

-Ямар их уддаг юм бэ? Зөндөө хүлээлээ. Өнөөдөр би чамайг болзоонд уринаа гэснээ үг хэлэх ч боломж олгосонгүй шууд л гараас минь атгаад авлаа. Хаашаа явах юм гэвэл

-Намрын цэцэрлэгт зугаална гэснээ чимээгүйхэн инээмсэглэв.Бид алхсаар Мөрөнгийн голын эрэгт байрлах Залуучуудын цэцэрлэгт ирлээ. Битүү шав шар навч дэвссэн намрын цэцэрлэгт нам гүм. Тэр инээмсэглэснээ

-Би энд өчигдөржин суусан. Яг л навчсаар бороо орж байгаа юм шиг гоё байсан. Том том шар навчис алгуурхан эргэлдсээр хөлийн дор унаад л... Өчигдөржин бүх навчсаан гөвж дууссан модод одоо эцэж, ядраад амарч байгаа юм шиг л харагдаж байна гэснээ гунигтайхан инээмсэглэв. Яагаад ч юм надад хардах, харамлах сэтгэл төрөөд болдоггүй.

-Чи энд өчигдөр хэнийг болзоонд урьсан юм гэж огцом асуулаа. Тэр гайхсан нүдээр намайг харж байснаа

-Өөрийгөө болзоонд урьсан юм. Энд өдөржин суухдаа хачин гоё, нам гүм энэ цэцэрлэгт чамтай хамт суувал ямар гоё байх бол гэж бодсон юм гэснээ чимээгүй болчихов.

Тэр гомдсон нь илт. Бид чимээгүй суусаар...Нимгэн цэнхэр цувных нь хормой салхинд дэвэлзэж, санчигных нь үс чихнийх нь араар тогтож өгөхгүй дэггүйтнэ. Охин бяцхан гараараа байн байн дух руу нь  унжих үсээ оролдож суусаар... Зориг гарган түүний гараас атгалаа. Охин гараа татсангүй. Охины гарыг чанга гэгч атгаад хацартаа наалаа. Халуу төөнөж байв.

-Буцах уу? хэмээн асуувал охин ч толгойгоо дохилоо.  Хөлийн дор хөглөрөх үй олон шав шар навчны дундаас охин яг л эрдэнэ олсон юм шиг уулга алдан

-Үүнийг хардаа хэмээн инээмсэглэв. Томоос том улаан навч. Хэтэрхий их наранд байхаараа өнгө нь ингэж хувирдаг юм байх даа хэмээн би тоомжиргүй бодов. Харин охин өнөөх навчаа эргүүлж тойруулан харсаар...

-Яг зүрх шиг хэлбэртэй юм байна. Үүнийг чамтай анх удаагаа болзсны дурсгал болгон хадгалнаа гэснээ цүнхээ уудлан жижигхэн тэмдэглэлийн дэвтэр гаргаж ирээд хавчуулчихав.

Бид алхсаар засмал зам дээр гарч ирлээ. Замын хажууд нэг эр согтуу эр гар хөлөө тэгнэн хэвтэж байв. Тэр санаа нь зовсон бололтой.

-Хөөрхий дөө. Холдуучих юмсан. Машинд дайруулчихна даа. Манай энд гэрэлтэй, дохиотой машин элбэг байх биш гэснээ ийш тийшээ харав.

-Хүүе ахаа босоорой. Өнөөх согтуу таг чиг. Охин ханцуйнаас нь татаж баахан дуудлаа. Тэгснээ над руу харж

-Чи энэ хүнийг чирээд тэр хашлага налуулаад өгөөч гэдэг байгаа. Ойртоод хартал таньдаг царай. Ээжийн дүү хэвтэж байв. Санаа зовох, уур хүрэх хоёр хослоод болдоггүй.

-Үгүй. Чадахгүй. Гудамжны архичинг гулдарч явах зав ч алга. Чи наад хүнтэйгээ үлдвэл үлд. Би явлаа гэж ууртай хэлчихээд чигээрээ алхав. Охин

-Хүүе хүлээ л дээ гэснээ согтуу эр рүү нэг харж, намайг нэг дуудаж замын голд зогссоор... Тэгснээ над руу хэд алхснаа

-Чамд жаахан ч гэсэн хүн чанар алга уу? гэснээ чимээгүй болчихов.

-Байхгүй. Ер нь хүн чанар гэдэг юм хаана байдаг юм?гэвэл охин

-Өвддөг бүх юманд чинь байдаг юм. Чиний сэтгэл өвддөггүй юм бол гар, хуруу, ядаж шүд чинь өвддөг биз дээ гэснээ буцаад алхчихав.

Би эргэж ч хараагүй. Бид дахиад уулзаагүй. Гэхдээ тэр охиныг хэзээ ч мартаагүй. Сая сая навчсын дунд ганцаараа содон улаан навч байдаг шиг тэр охин хэн хэнээс илүү содон хүн байж дээ гэж үргэлж санадаг юм. Би гурван жилийн өмнө согтуу явж байгаад гудамжинд унаж, нэг хөлөө  тайруулснаас хойш тэр охиныг бүүр ч их санадаг болсон. Тиймээ хүн чанар гэдэг хүний өвддөг бүх эрхтэнд байдаг юм байна. Хамгийн их амархан өвчилдөг, хамгийн их зовиуртайгаар өвтгөж шаналгадаг зүйл бол сэтгэл л байдаг  юм билээ хэмээн тэр эр яриагаа дуусгалаа. Түүний үл мартагдах дурсамж суга таягны тог тог гэх чимээ  миний ч гэсэн сэтгэлийг өвтгөж орхив.
profile
Холбоотой бичлэг :
http://www.mglclub.com/7794577/008/trackback
List of Articles
Дугаар Гарчиг Нэр Date Уншсанsort
Зарлал Монголын нууц товчоо Levi`s 2008-08-25 107131
497 АГЕНТСТВО ПО ТРУДОУСТРОЙСТВУ БАЙКАЛ Байкал 2020-01-11 253
496 Russian,Mongolian,Buryatian er,em,ger bvl ajil bna 010-5788-2581 samushil online82 2017-10-02 326
495 Er em ajluud bn tsogtsaikkhan 2017-08-02 432
494 Yag odoo sanbun yogt em buudliin arbat bna ukana0309 2016-12-08 985
493 Миний үр ээж нь чамдаа захия Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-12-12 1102
492 Цагаан шувуу: Миний ээж Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-12-12 1200
491 Солиот ЭХ Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-12-12 1224
490 Эр хүн нулимс ховортой явдаг юм шүү Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-12-12 1231
489 Эцгийн сэтгэл Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-10-12 1369
488 Эзэндээ хүрээгүй нэгэн захидал (Өгүүллэг) Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-10-12 1386
487 "ЗАЙСАН ТОЛГОЙН ДОМОГ" Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-10-12 1417
486 Чамайгаа үүрд жаргаана гэсэн болохоор надад үхэх эрх байхгүй Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2016-10-12 1503
485 ohidoo taniltsay bagii 2016-05-18 1856
484 МИНИЙ ААВ МИНИЙ БАХАРХАЛ нэвтрүүлэг ээжүүдэд зориулан Миний ээж Миний шүтээн нэвтрүүлгүүдийг захилгаар хийх ажлыг PORTAL studio эхлүүлж байгаа file PORTAL studio 2014-10-12 2471
483 Т.Бум-эрдэнэ/Нурам/ - 2 (тууж) Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2015-05-29 2551
482 Ганц үг ***12-р***сар 2013-12-11 2589
481 Цагаан сүүний домог /өгүүллэг/ Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2014-04-09 2596
» Ганц улаан навч өгүүллэг ***12-р***сар 2013-12-11 2598
479 Т.Бум-эрдэнэ/Нурам/ - 3 (тууж) Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2015-05-29 2633
478 Аав ирлээ /өгүүллэг/ Гэр бүл,хуримын f-6 виз,зөвлөгөө 2014-03-20 2642
배너신청
자생병원

배너신청